കടല്‍ ഉപയോഗശൂന്യമായ പ്രണയം പോലെ

പെരുമ്പാമ്പിനെകൊണ്ട്‌ ഉള്ളില്‍നൃത്തം ചെയ്യിച്ച്‌കടല്‍ ഒന്നുകൂടി മദാലസയായി .നിശ്‌ശൂന്യമായിത്തീരുന്ന നിമിഷത്തിന്‍റെആവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ കടലിന്‌ ലഹരിയാണ്‌. രതിബന്ധത്തിന്‍റെ ഒടുവിലെ അപാരമായ ജ്ഞാനംഎത്രയോ വേഗം മാഞ്ഞുപോകുന്ന പോലെ കടല്‍ ,പക്ഷേ പ്രണയിക്കുന്നില്ല.രതിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞാല്‍അവള്‍ ഓടിപ്പോകും.പ്രണയത്തെയും രതിയെയും തള്ളുകയുംമാദകറാണിയാണെന്ന് ഭാവിക്കുകയുമാണ്‌ .അവള്‍ക്കോ സ്വന്തമായി രതിയില്ല. കടല്‍ നമ്മുടെ ആര്‍ത്തിയുടെ ജ്വരങ്ങളെപ്പോലെചുരമാന്തുന്നു.അനിശ്‌ചിതവും വിസ്മയകരവുമായഅസ്തിത്വത്തിന്‍റെ തുടര്‍ച്ചയായുള്ളസൌന്ദര്യശൂന്യതയെ അത്‌ നുരകളാക്കി മാറ്റുന്നു.അത്‌ എന്തിന്‍റെയും ബ്രാന്‍ഡ്‌ അംബാസിഡറാകും-മദ്യം, മയക്കുമരുന്ന്, സ്വര്‍ണം, ഭഗവദ്‌ ഗീത, കലാലയം… നമുക്ക്‌ സ്വഭാവം ഇല്ലാത്തതുപോലെ കടലിനുമതു വേണ്ട.അവള്‍ ആടി, ജ്വലിപ്പിക്കുന്നത്‌നമ്മുടെ തണുത്തുറഞ്ഞുപോയ അപകര്‍ഷതകളെയോ?വിറങ്ങലിച്ച ഭൂതകാലത്തെയോ?തെറ്റുകളെയോ? കടല്‍ …

poem by mk harikumar

When Mukundan blew the KonchMukundan blew the Konchreleasing a sound bird;which flew away afar The he blew again to see whetherthe sound bird he blew outfrom the Konchcan come back to its source But this time also the sound birdflew out from the Konch only to vanishsomewhere He wondered whether the longarms and legs of …

Design a site like this with WordPress.com
Get started